De vorm

De Dodecaëder

De Penta Urn ontleent haar vorm aan de dodecaëder: een ruimtelijk lichaam dat uit twaalf regelmatige vijfhoeken bestaat. De dodecaëder behoort tot de vijf zogenaamde Platonische lichamen. In de klassieke filosofie kreeg deze bijzondere vorm een relatie met de kosmos en het geheel. Ook zonder die filosofische achtergrond is er iets raadselachtigs aan de vorm. Wanneer vijfhoeken plat naast elkaar worden gelegd, kunnen zij een vlak niet volledig vullen. Maar zodra zij de ruimte in worden gebracht, kunnen twaalf van deze vlakken samen een gesloten lichaam vormen. Dat gegeven blijft verwonderen.

Romeinse Dodecaëders

Uit de Romeinse tijd kennen we mysterieuze bronzen dodecaëders. In noord europa zijn ongeveer 120 exemplaren gevonden. Ook in de omgeving van Maastricht zijn drie exemplaren gevonden, waarvan sommigen zijn voorzien van de 12 dierenriemtekens. Tot op de dag van vandaag is niet met zekerheid bekend waarvoor deze voorwerpen dienden. Ze worden gevonden op begraafplaatsen en mysterieplaatsen. Juist dat raadsel past bij de vorm van een urn: ook rondom sterven en dood bereiken we een grens waar verklaringen ophouden.

Een vorm die meer vertelt

"In één druppel water, ligt de hele oceaan verborgen.

In één graankorrel schuilt de hele oogt.

In één ster flonkert het oneindige heelal..."

Achter de twaalf vijfhoeken van de Penta Urn gaat een bijzondere wereld van getallen, verhoudingen en symboliek schuil. De vorm nodigt uit om verder te kijken.

Sommige van deze wetmatigheden vinden we terug in de mens, in de natuur en in de grotere ritmen van tijd en kosmos. In vier verdiepende teksten nemen wij u mee in deze zoektocht: van de geometrie van de dodecaëder en het menselijk lichaam tot het vierledige mensbeeld en de ritmen van ademhaling, hartslag, seizoenen en jaarfeesten.

Voor wie verder wil kijken dan de vorm alleen.